Een kleine aanvaring op precies het verkeerde moment in mijn cyclus  (herfst) zorgde laatst voor een “milde” ontploffing van mijn kant. Om mezelf even aan de situatie te onttrekken besluit ik om naar boven te lopen en de was maar op te gaan vouwen. Even stoom afblazen.

Ineens staat mijn jongste dochter achter me.
Ze komt bij me zitten en vraagt “gaat het goed mam?”. “Ja hoor ben gewoon even een beetje boos daar heeft iedereen weleens last van.”
Bedenkelijk kijkt ze me aan en zegt “wist je dat als je boos bent je eigenlijk verdrietig bent? “Soms als ik heel boos ben, ben ik eigenlijk verdrietig omdat ik iets heb gedaan wat ik niet had willen doen.”

Deze wijze woorden van mijn kleine meid laten mijn woede smelten als sneeuw voor de zon. Ze slaat de spijker op de kop!

Onder woede ligt inderdaad heel vaak verdriet te sluimeren. Verdriet dat onderdrukt wordt. En steeds weer aangeraakt wordt op het moment dat je iets doet wat je misschien helemaal niet wilt. Je eigenlijk heel erg verdrietig bent dat je bijvoorbeeld weer over je grenzen heen bent gegaan of hebt laten gaan. En je dus eigenlijk boos bent op jezelf omdat je dat hebt laten gebeuren? Of misschien een oud verdriet van niet gehoord en gezien worden wat ooit is ontstaan toen je eigenlijk nog maar een kind was. 

Dit zijn diepe pijnen die als een blauwe plek elke keer weer worden aangeraakt als er iets gebeurt wat je hieraan herinnert. En heel vaak gebeurt dat allemaal heel erg onbewust. Heb je zelf niet eens in de gaten dat dit gebeurt maar ontvlam je in woede omdat het een domino effect veroorzaakt van al die eerdere keren. 

Het is dus zeker de moeite waard om altijd bij jezelf naar binnen te kijken wat er nou gebeurde vlak voordat je zo boos werd. Wat werd er in jou aangeraakt wat waarschijnlijk helemaal niks met de ander te maken heeft. 

De ander is een enorme mooie spiegel om in te kijken, maar het probleem en de oplossing vind je allebei echt alleen maar in jezelf. 

Dus om uitbarstingen te voorkomen waarin je misschien dingen zegt of doet waar je achteraf spijt van krijgt is het goed om bij jezelf naar binnen te keren en je bewust te worden van er daar gebeurt. Niet je gevoel negeren als iets niet goed voelt maar hier naar luisteren.

Klinkt lekker cliché misschien maar het enige dat je hoeft te doen is trouw zijn aan jezelf.

En vandaag was mijn dochter een hele mooie spiegel om in te kijken. Ik geef haar een knuffel en een compliment dat ze dat zo goed kan vertellen. En besluit om even een momentje te nemen om te kijken wat me zo licht ontvlambaar maakt. 

Eigenlijk best fijn als deze frustraties in jezelf kunt oplossen. Zo ben je dus nooit afhankelijk van een ander. Dat geeft vrijheid!

Liefs Sarah

P.S. Soms is het fijn om een handje mee geholpen te worden door iemand die objectief met je meekijkt. Een heldere blik die jou kan helpen je blinde vlekken te zien. Wees welkom om een keertje samen te sparren. Plan hier een gratis sessie dan spreek ik je snel.