angsten overwinnenburn-out moederschapPerfectionismePMS

Zo simpel is het…

Terwijl ik mijn dochter aan het helpen ben om van een heuvel af te steppen in het skate park hoor ik een jongetje van een jaar of 9 aan zijn vriendje vragen “wie vind jij liever jouw moeder of die van mij?” Ik spits even mijn oren om het antwoord op deze tussen neus en lippen gestelde vraag te horen. Zijn vriendje kijkt hem aan met een blik van serieus? En zegt “mijn moeder natuurlijk”. Waarop het andere jongetje bevestigend knikt zijn schouders ophaalt en verder stept. Geweldig om stiekem mee te luisteren met zulk soort gesprekjes. 

Tegelijkertijd bedenk ik me of de moeder van deze jongen zich echt bewust zal zijn dat hij haar sowieso de liefste vindt om de simpele reden omdat zij nou eenmaal zijn moeder is? Of zou zij net als zovelen zichzelf op de nek zitten en het gevoel hebben te falen bij het omhoog houden van alle ballen? En hierdoor twijfelen aan het feit of ze wel een goede moeder is.

Terwijl ze gewoon door te zijn wie ze is al de allerliefste is. Zo simpel is het.

Soms lijkt het wel alsof we als ouders een schuld te vereffenen hebben voor alle steken die we onderweg laten vallen. Maar ben je niet gewoon je stinkende best aan het doen om het naar jouw vermogen goed te doen. Uit overtuigde liefde voor je kind. Onderweg ontdekkend wie jij nu eigenlijk bent als ouder. 

Moeder worden was en is voor mij nog steeds persoonlijke groei in turbo speed. Elke fase heeft zijn uitdagingen en groeimomenten. 

Als je jezelf volledige toestemming geeft om te zijn wie je bent, is het niet meer nodig om je te verdedigen of te verstoppen. Is dat niet de ware bevrijding. Is dat niet het ultieme gevoel van eigenwaarde?

Gewoon doen wat goed en klopt voor jou. Buiten de lijntjes kleuren. Lijntjes die helemaal niet passen in jouw manier van leven. En waarbinnen je ook je kinderen niet wilt vastzetten.

Je bent mama geworden, en toch ben je nog steeds de jij die je was voordat deze grote gebeurtenis plaats vond. Dus wees vooral jezelf, verlies je niet in wat je denkt dat moet of wat anderen zouden doen.

Ik vind het een mooie reminder om een stuk minder streng te zijn voor mezelf. Voor mijn meiden ben ik sowieso de beste, liefste en stoerste mama van de hele wereld. En dat is wat telt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *