Geen categorie

The sound of silence

 Wat hoor jij in het geluid van de stilte?

 

Dit is één van de zinnen waar ik op mocht schrijven afgelopen week tijdens het programma Telling True Stories van Loeke Braam waar ik aan mee doe. De inzichten vliegen me al dagen om de oren en ik wil er daar vandaag heel graag één van met je delen!

 

THE SOUND OF SILENCE…

 

Is dat een plek waar je kunt opladen, tot jezelf kunt komen.

 

Of ligt er pijn en verdriet in opgeslagen?

 

De stilte tussen twee mensen kan verschrikkelijk zijn als een band die om je stem ligt. Onuitgesproken woorden. Tegelijkertijd gillend om gehoord te worden.

 

Deze stilte is verscheurend als een kind vastzit in dezelfde stilte als de persoon waar zij het meest van houdt.

 

Verschillende signalen vliegen er voorbij als gillende spoken die niemand kan horen maar je beklemmen in je borst.

 

In diezelfde stilte kun je wijsheid en inzichten vinden. Thuiskomen bij jezelf.

 

Maar wat als jouw associatie met stilte die is van deze vroegere ONUITGESPROKEN WOORDEN?

 

Dan kijk je wel link uit om daar vrijwillig naar terug te keren!

 

Vroeger vermeed ik stilte als ik het kon. Altijd de tv of radio aan. Alleen zijn ging ik uit de weg. Ik weet nog de eerste keer dat ik tijdens een training moest mediteren in paniek raakte. Hyperventilerend kwam ik daar doorheen. Ik heb letterlijk mijzelf moeten trainen om in stilte te kunnen zitten. Om mijn aandacht in het hier en nu te houden. Na 8 weken elke dag oefenen met mediteren was ik door het moeilijkste punt heen.


NU kan ik zien dat mijn grootste pijn punt is geweest dat ik kostte wat het kost niet aan mijn kinderen wilde laten merken dat ik me niet fijn voelde. Dat ik wilde voorkomen dat zij mijn gevoel zouden overnemen. Maar door hier niet over te praten werd het alleen maar onrustiger in mijzelf. En de stilte voor mijn kinderen juist alleen maar meer aanwezig.


Het geluid van stilte kan oorverdovend zijn en krijg je toch alleen maar stil door hem uit je te laten. Uit te spreken, jezelf te laten horen.

 

Ik leerde om mezelf uit te spreken. En ontdekte dat de meeste van mijn spoken niet eens van mij waren. Door ze stuk voor stuk aan te kijken en te zien voor wat ze zijn hoeven mijn kinderen NIET vast te zitten in mijn geluid van stilte, maar mogen genieten van de ruimte die er is ontstaan.

 

Tegenwoordig is het geluid van stilte een warm bad, een rustplaats. Tijdens het lezen van een mooi boek of samen tekenen aan tafel. Wat je wilt.

 

Een fijn moment voor mij alleen zonder vragen of alert moeten zijn op een ander. Een voorwaarde geen toevalligheid.

 

TOT RUST KOMEN IS DE SNELSTE WEG TERUG NAAR JEZELF. Maar hoe ontspannen is dat eigenlijk voor jou?

 

Ik ben heel benieuwd wat jouw geluid van stilte is. Wil je dat met me delen?

 

Liefs Sarah


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *